Frieda’s Ranch Horsemanship
Jouw paard is je alles….alleen je weet niet meer wat je met hem aan moet. Hoe je je ook inzet, je krijgt hem niet in beweging. Als hij schrikt, wil hij weg van jou; soms vraag je je daardoor af of je paard wel bij je wil zijn. Ook sluit hij zich soms af, terwijl je zo graag met hem in contact wil komen om hem te helpen.
Herken jij dit?…
Je krijgt je paard niet voorwaarts
Je zit er nog maar net op en het begint al; hij staakt. Je geeft been, nog meer been en er komt nul reactie. Een tikje met de zweep dan….helpt ook niet. En je wil ook niet te hard slaan; straks mankeert hij toch iets waarvan jij geen weet hebt. Het lijkt wel of hij moet mesten, alleen er komt steeds niets.
Je stuurt hem afwisselend links en rechts om hem iets uit balans te halen, in de hoop dat hij een paar passen zet. Als het er 3 zijn, is het veel, dan staat hij weer stil…… hij slaakt een diepe zucht en hij kijkt ongelukkig. Wat is er toch aan de hand?
In de wei beweegt hij prima
Hij dartelt in het rond met zijn maatjes en als er wordt gevoerd is hij er als de kippen bij; dan kan hij ineens wel hard lopen! Ook heb je hem door menigeen laten checken; er valt niets te vinden, dus het is een raadsel waarom hij onder het zadel met de rem erop loopt.
‘Pak hem gewoon eens aan’ zeggen ze om je heen
Van stalgenoten hoor je; ‘pak ‘m gewoon eens aan!’. Je staleigenaar zegt: ‘Je moet hem er doorheen rijden’. Misschien hebben ze gelijk….maar je hart zegt iets anders. En weer een ander zegt; ‘Ik zou niet zo hard zijn, zet hem eens een paard maanden op de wei, en dan pak je ‘m daarna weer eens op eventueel met hulp van die en die.’ Het zou allemaal kunnen kloppen, alleen het resultaat is dat je continue in de twijfel zit, (en dat voelt je paard natuurlijk ook, hoezo een spiegel?) en dat je al maanden niet hebt kunnen rijden.
Je rijdt alleen als er niemand op stal is
Je werkt thuis en in je lunchpauze ga je snel naar stal om te rijden; dan is er tenminste niemand en kan je rustig de tijd nemen. Dan durf je het rijden wel weer eens te proberen. Ook heb je dan geen last ‘pottenkijkers’, want die leveren je toch best wel stress op en dat voelt je paard natuurlijk ook. Toch kom je ook dan teleurgesteld thuis; ook in alle rust en ontspanning lukt het niet.
Je weet dat het met jou te maken kan hebben, alleen wat dan precies?
Je let op je ademhaling zodat je geen stress meeneemt naar je paard. Soms luister je een meditatie om zo ontspannen mogelijk aan te komen. Alleen je vervloekt het moment dat je die spanning weer voelt, en die is er al tijdens het opzadelen.
Niets doen is geen optie meer
Als je dit niet oplost gaat het van kwaad tot erger; Hij kwijnt weg omdat je hem wegzet en hij geen doel meer heeft in zijn leven. Hij zal gefrustreerd raken en depressief worden. Want wat voor lol is er nog in zijn leven als er voortdurend teleurstelling is? Dit soort paarden gaat zich dan meer en meer afsluiten.
Harder aanpakken zal jullie band verslechteren en dat wil je ook niet. Je bent doodsbang dat hij je straks niet meer als zijn maatje ziet. Of straks bokt hij je eraf….no way.
En verkopen….tja, waar komt hij dan terecht? Straks slaan ze hem daar wel verrot. Dat is geen optie.
Moet jij bij het lezen van bovenstaande meteen aan jouw lieve bijzondere paard denken?
En voel je; jij snapt mijn paard! Jij bent degene die me kan helpen!
Ik zal je zeggen; dat klopt :).
Als je het intakeformulier invult neem ik binnen 24 uur met je op.
In een Zoom call van 20 minuten bepaal ik aan de hand van een aantal vragen of er een match is en wanneer je, bij een ja, terecht zou kunnen met je paard.
Nynke en Nadora gingen je voor…
Sinds ik bij Frieda train, is er echt iets veranderd in de samenwerking met mijn merrie en vooral in hoe ik zelf in de training sta. Wat ik van haar geleerd heb over mijn eigen energie en de invloed daarvan op mijn paard, heeft me enorm geholpen. Ze heeft me laten zien hoe ik daar op een andere manier mee om kan gaan.
Frieda is ontzettend geduldig en weet op een rustige, duidelijke manier uit te leggen wat er gebeurt en wat we kunnen doen. Ze oordeelt niet en geeft je echt het gevoel dat je mag leren op je eigen tempo.
Ik merk dat ik meer vertrouwen krijg in mijn eigen kunnen. Mijn merrie (en ik ook) bouwt snel spanning op, dus we zijn er zeker nog niet, maar na elke les zie ik vooruitgang. Niet alleen bij mijzelf, maar ook bij mijn paard.
Na jaren ‘prutsen’ voelt het eindelijk alsof we stappen vooruit zetten. Dat komt doordat Frieda helder en vriendelijk is in haar begeleiding. Ze ziet wat er speelt en weet daar op een mooie manier op in te spelen. Ik zou haar absoluut aanraden aan iedereen die op een eerlijke, zachte maar duidelijke manier met zijn of haar paard wil groeien.
Nynke Veldstra
